Sunday, July 16, 2017

Summer in Beden-Bedan - LEONID TSYPKIN

ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ പൊളിറ്റിക്കൽ ഐഡിയകളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും ഒന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു നോവലിലും വരുന്നില്ല. അവകളിൽ മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ഇന്നർ കോൺഫ്ലിക്റ്റുകൾ മാത്രം ആണ്. അത് ശുദ്ധമായ മനശ്ശാസ്ത്രം. അതാണ് ഫ്രോയിഡിനും മറ്റും പഠനവിഷയം ആയതും.

ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ പൊളിറ്റിക്കൾ ഐഡിയകൾ സ്ത്രീകളെ അവരുടെ ശക്തിയെപറ്റി ഉള്ളവിചാരങ്ങൾ ഒന്നും അനുകരണീയം തന്നെ അല്ല. കത്തലിക്ക് ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റിയേയും അദ്ദേഹം എതിർത്തിരുന്നു. വേശ്യാവൃത്തി നടന്നിരുന്ന കാലത്ത്, നിക്കോളാസ് ഒന്നാമൻ അത് നിയമവിധേയമാക്കിയശേഷം വേശ്യകളെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാൻ പല വുമൺ ലിബറേഷൻ സംഘടനകളും ശ്രമം നടത്തിയിരുന്നു. അതിനെ ഒക്കെ അദ്ദേഹം എതിർത്തിരുന്നു എന്നത് വാസ്തവം.

Baden Baden എന്ന സ്ഥലം ചൂടുനീറുറവകൾ ഉള്ള, തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ജർമ്മനിയിൽ, ഫ്രാൻസിന്റെ അതിർത്തിയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു നഗരമാണ്. 
The springs at Baden-Baden were known to the Romans as Aquae ("The Waters")[citation needed] and Aurelia Aquensis ("Aurelia-of-the-Waters") after M. Aurelius Severus Alexander Augustus.[2]
In modern German, Baden is a gerund meaning "bathing"[3] but Baden, the original name of the town, derives from an earlier plural form of Bad ("bath").[4] (The modern plural has become Bäder.)[5] As with the English placename "Bath", there are various other Badens at hot springs throughout Central Europe. The current doubled name arose to distinguish it from the others,[4] particularly Baden near Vienna in Austria and Baden near Zürich in Switzerland. It is a reference to the Margraviate of Baden-Baden (1535–1771), a subdivision of the Margraviate of Baden, the territory named after the town. Baden-Baden became its formal name in 1931.[6]

Leonid Tsypkin എഴുതിയ ഒരു റഷ്യൻ നോവലാണ് സമ്മർ ഇൻ ബദെൻ-ബാദെൻ. ബേദൻ ബേദനിലെ ഗ്രീഷ്മകാലത്ത് എന്ന പ്രസ്തുതനോവലിന്റെ മലയാളതർജ്ജുമ ഗ്രീൻ ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വില 140.00 രൂപ. വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് കെ.പി.ബാലചന്ദ്രൻ.
വേനൽക്കാലത്തെ പ്രണയം എന്ന പേരിൽ വി. രാജകൃഷ്ണൻ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനവും ട്സ്പ്കിൻ എന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ ദുഃഖപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് എന്ന തലക്കേട്ടോടുകൂടിയ സൂസൻ സോണ്ടാഗിന്റെ ഒരു ലേഖനവും ആമുഖലേഖനങ്ങളായി പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ട്.
Leonid Tsypkin സാഹിത്യകാരനായ ഡോക്ടർ ആയിരുന്നു. 1926 മാർച്ച് 20നു യു.എസ്.എസ്.ആറിലെ മിൻസ്കിൽ ജനിച്ചു. റഷ്യൻ ജൂതനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 1982 മാർച്ച് 20നു 56 ആം വയസ്സിൽ മോസ്കോയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം മരിച്ചു. സമ്മർ ഇൻ ബേദൻ ബേദൻ മരണാനന്തരം ആണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനായ ശാസ്ത്രഗവേഷകനുമായിരുന്നു. നൂറോളം ശാസ്ത്രപ്രബന്ധങ്ങൾ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
Leonid Tsypkin അന്ന ഗ്രിഗോറിയേവ്ന ഡൊസ്റ്റോയോവ്ക്സയയുടെ ഡയറി എന്ന പുസ്തകവും (ഇവർ ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ ഭാര്യ ആണല്ലൊ, ആ പുസ്തകവും പ്രസിദ്ധമാണ്.) കയ്യിൽ എടുത്ത് പീറ്റേഴ്സ്ബർഗിലേക്ക് ഒരു തീവണ്ടി യാത്ര തുടങ്ങുന്നതാണ് തുടക്കം. യാത്രയിൽ ഡയറിവായിക്കുന്നു, അതിനിടയ്ക്ക് ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയും അന്നയും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ വിവിധകൃതികളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും സംഭവങ്ങളും ഒക്കെ വരുന്നു. ആഖ്യാനരീതി രസകരം ആണ്. ആദ്യഭാഗങ്ങൾ എനിക്ക് ബോറടിച്ചു എങ്കിലും ക്രമേണ ആസ്വദിച്ച് വായിച്ചു ഞാൻ. ധാരാളം വിവരണങ്ങളും ഇമേജറികളും എല്ലാം ഉൾപ്പെടുത്തി നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ഇതിനേക്കാൾ മനോഹരമായിരിക്കാം മൂലകൃതി.
വർത്തമാനകാലവും ഭൂതകാലവും ഇണപിരിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. അല്പം ഭ്രമാത്മകമായ എഴുത്ത്. ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി ഒരു വികാരമായിരുന്നു Leonid Tsypkin ന് എന്ന് ഇത് വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും.
ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ എന്തുകൊണ്ട് വ്യക്തിപരമായി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുഎന്നതിനു ഉത്തരം, അദ്ദേഹം അനുഭവിക്കുന്ന പീഡനങ്ങളും പിന്നീട് സ്വയം ചെയ്യുന്ന പീഡനങ്ങളും എല്ലാം കൂടെ അദ്ദേഹത്തിനോട് നമുക്ക് തോന്നുന്ന സഹാനുഭൂതിയും ആ സഹാനുഭൂതി വളാർന്ന് സ്നേഹമാവുകയും ആണെന്ന് എന്റെ ഒരു ഊഹം. അത്ര മാനസികവ്യഥ അനുഭവിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ ആണല്ലൊ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി.
ഈ കൃതി ഒരിക്കലും ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ എന്ന കൃതിയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. സങ്കീർത്തനം പോലെ ഒരു കുഞ്ഞുക്യാൻവാസ് എങ്കിൽ ഇതിലെ ക്യാൻവാസ് വളരെ വിസ്തൃതമാണ്. ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി മാത്രമല്ല സ്റ്റാലിന്റെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളെ പറ്റിയും ടർഗനേവുമായുള്ള ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ വാദപ്രതിവാദങ്ങളെ പറ്റിയും പുഷ്കിനെ പറ്റിയും ഒക്കെ അതിഗംഭീരമായി പറയുന്നുണ്ട്. പുഷ്കിനും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയും ഒരേ കാലത്തിലല്ല ജീവിച്ചത് എന്നത് ഒരു ഭാഗ്യം ആണെന്നു നോവലിസ്റ്റ്. അല്ലെങ്കിൽ പുഷ്കിനായിരിക്കുമത്രെ ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ ആദ്യ എതിരാളി. ഭാഗ്യം കൊണ്ട് ആ പട്ടം ഇപ്പോൾ ടർഗനീവിനാണ് കിട്ടിയത്.
ദസ്തോയോവ്സ്കി ദമ്പതിമാരുടെ ഇണക്കവും പിണക്കവും കലർന്ന ജീവിതത്തിനിടയിലും അവരുടെ അനുരാഗസാഫല്യം കുറിക്കുന്ന പല മാദകമുഹൂർത്തങ്ങളും നോവലിസ്റ്റ് പറയുന്നുണ്ട്. തല്ലുകൂടും അവസാനം അന്നയോട് ശുഭരാത്രി പറയാനായി വരും. ചുംബിയ്ക്കും. തലോടും അവസാനം അവർ സകലതും മറന്ന് തീരം കണ്ണിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് വരെ കടലിൽ നീന്തിക്കളിയ്ക്കും എന്നാണ് നോവലിസ്റ്റിന്റെ മനോഹരമായ വിവരണം.
ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ കൃതികളിൽ ഉടനീളം ഉള്ള ജൂതന്മാരെ കുറിച്ചുള്ള മോശപരമാർശങ്ങൾ ജൂതനായ Leonid Tsypkin നെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. അതിനെ പറ്റിയും നോവലിസ്റ്റ് കൃതിയിൽ പറയുന്നുണ്ട്. സോവിയറ്റ് റഷ്യയോടുള്ള എതിർപ്പ് പലഭാഗത്തും കാണാം. രാഷ്ട്രീയം പലസ്ഥലത്തും കടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമായ ഒരു ഭാഗം പറഞ്ഞ് നിർത്തട്ടെ. അത് ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ മരണത്തെ പറ്റി ആ ദിവസത്തെ പറ്റിയുള്ള ദീർഘവിവരണം ആണ്. അപ്പോഴത്തെ അന്നയേയും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയേയും കാണാൻ വരുന്നവരെ പറ്റിയും എല്ലാം നന്നായി വിസ്തരിച്ച് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഡെത്ത് ഓഫ് ഇവാൻ ഇല്ലീച്ച് എന്ന ടൊൾസ്റ്റോയ് കഥയുടെ മറ്റൊരു ചെറിയ പതിപ്പ്. എന്നാൽ ഇവാൻ ഇല്ലീച്ച് അല്ലാ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി.

Friday, July 14, 2017

IN RETURN: JUST A BOOK



IN RETURN: JUST A BOOK 
പകരം, ഒരു പുസ്തകം മാത്രം

പെരുമ്പടവം ശ്രീധരന്റെ ‘ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ’ എന്ന നോവലിനെ പറ്റി ഒരു ഡോ ക്യുമെന്ററിയുടെ പേരാണ് ഇത്. 


In Return: Just a Book is a 2016 Indian Malayalam and Russian language documentary written by Paul Zacharia and directed by Shiny Benjamin. The documentary which is inspired by Perumbadavam Sreedharan's bestseller Oru Sankeerthanam Pole has been selected for the Indian panorama section of the International Film Festival of India, Goa (IFFI) in the documentary (non-fiction) category. എന്ന് വിക്കിപീഡിയ.

ഡോക്യുമെന്ററിയുടെ ടൈറ്റിൽ തന്നെ നോവലിന്റെ മനോഹാരിതയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. ആ പേരുതന്നെ മതി അതിലെ നിർമ്മമതയ്ക്ക്. പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കി ഫാൻ. അതിനാൽ ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ എന്ന നോവൽ എഴുതി. വായിച്ചു ഞാൻ. അതികേമം തന്നെ. എന്തൊരു ഭാഷ! നിർമ്മലമായ ഭാഷ. പെരുമ്പടവത്തിന്റെ മനസ്സ് പോലെ എന്ന് ഞാൻ. ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ പെരുമ്പടവം ശ്രീധരൻ എന്ന വായനക്കാരനു എന്തു തരം അനുഭൂതികൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടോ, അതിനു പകരമായി ഒരു പുസ്തകം മാത്രം തിരിച്ച് പെരുമ്പടവം എന്ന എഴുത്തുകാരൻ എഴുതി. അതാണ് ഒരു സങ്കീരത്തനം പോലെ എന്ന നോവൽ. 

പെരുമ്പടവം എന്ന എഴുത്തുകാരനിലൂടെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ എന്ന നോവലിനെ അധികരിച്ച്, പെരുമ്പടവത്തിന്റെ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി ഫീലിങ്ങ്സ് അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ഡോക്യു ഫിക്ഷൻ ആണ് ഷൈനി ജേക്കബ് ബെഞ്ചമിൻ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. പോൾ സക്കറിയയുടെ സ്ക്രിപ്റ്റ്. കൺസപ്റ്റ് ആരായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മ ഇല്ല. എന്തായാലും ആ കൺസപ്റ്റ് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരു എഴുത്തുകാരൻ കൂടെ ആയ വായനക്കാരൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു കൃതി, അതിലൂടെ മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരനെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അതിനു പറ്റിയ മാതിരി നല്ല സ്ക്രീൻഷോട്സും സീക്വൻസും ഒക്കെ നന്നായി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. നല്ല ഭംഗിയുള്ള പല ഷോട്ടുകളും അതിൽ ഉണ്ട്. 

ഷൈനിയുടെ ഡോക്യുഫിക്ഷനിൽ ചൂതുകളി ബോർഡിലെ കളങ്ങളിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ ആണ് എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്. റഷ്യൻ ഭാഷയിൽ അല്ല എന്നത് ഒരു അരോചകമായി എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അത് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അന്ന എഴുതിയിരിക്കുന്നത്, ബില്യാർഡ്സ് കളി എന്നാണ്. അല്ലാതെ ഈ കാണുന്ന ചക്രം തിരിയുന്ന കരുക്കൾ ഉള്ള ചൂത് അല്ല. 

ചൂതുകളി, അതിനെ പറ്റി പറയണ്ടല്ലൊ. മഹാഭാരതയുദ്ധം തന്നെ അത് കാരണമാണല്ലൊ. ദേവന്മാരുടെ കളിയായിരുന്നുവത്രെ അത്.

പെരുമ്പടവത്തിന്റെ നോവൽ ഒരു അർദ്ധപൈങ്കിളി നോവൽ എന്ന് പലരും പറഞ്ഞു. എനിക്കതിൽ വിരോധമൊന്നും ഇല്ല. എന്നാലും അത് വായനാസുഖം തരുന്ന നല്ല തെളിമയാർന്ന മലയാളത്തിൽ ആണ് എന്നത് പെരുമ്പടവം ശ്രീധരന്റെ ഭാഷാപ്രാവീണ്യത്തെ കാണിക്കുന്നു.

ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ 1993ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 2005 ആയപ്പോഴേക്കും ഒരുലക്ഷത്തിലധികം കോപ്പി വിറ്റു. പെരുമ്പടവത്തിന്റെ കൃതിയിലെ ഭാഷ വളരെ സൗമ്യവും സുഖശീതളവും ആണ്. എവിടേയും ഗ്രേറ്റ്നസ്സ് ആണ് പെരുമ്പടവം കണ്ടെത്തുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലും ഉണ്ട് ഈ ഒരു സവിശേഷത എന്നത് എനിക്ക് കുറഞ്ഞ നാളുകളിലെ പരിചയവും ഇടപെടലുകളും കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കലും ദേഷ്യം വരുന്ന ഒരാൾ ആയി തോന്നിയിട്ടില്ല എനിക്ക്. എന്റെ വായന ചിലപ്പോൾ ഒരു പുസ്തകം കിട്ടിയാൽ ആദ്യം മുതൽ അവസാനം വരെ എന്നൊന്നും ആവില്ല. ചിലപ്പോൾ തിരിച്ചാകാം ചിലപ്പോൾ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നാകം. ചിലപ്പോൾ കുറച്ച് അദ്ധ്യായങ്ങൾ മാത്രം ആകാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ,അദ്ദേഹം ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നു 'നന്ന്, നന്ന്, അങ്ങനെ തന്നെ വേണം, തുടരൂ' എന്ന് പകുതി കളിയാക്കിക്കൊണ്ടും പകുതി സീരിയസ്സും ആയിരുന്നു അത്. ശേഷം തിരുവനന്തപുരത്തെ വീട്ടിൽ പോയതും ലൈലച്ചേച്ചിയുടെ മട്ടൺ കറിയും, എന്റെ മകൾ ലൈലചേച്ചിയുടേ മടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാതെ പോരാൻ നേരത്ത് കവിളിൽ ഉമ്മകൊടുത്ത് യാത്ര പറഞ്ഞതും ഒക്കെ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.

ഡൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ ചൂതാട്ടം, കള്ളുകുടി എന്നിവയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത വാഞ്ഛ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു വീക്നെസ്സ് അല്ല മറിച്ച് അത് ക്രിയേറ്റീവ് എഗണി ആന്റ് ഇന്റേണൽ കോൺഫ്ലിക്റ്റ്സ് ഒഫ് എ ഗ്രേറ്റ് റൈറ്റർ എന്ന് പെരുമ്പടവം പറയുന്നതായി വിക്കി.

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരിക്കൽ ഒമ്പത് വയസ്സായുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഒരു വയസ്സൻ കള്ളുകിടിയൻ ബലാൽസംഗം (1830) ചെയ്തപ്പോൾ ദൊസ്റ്റോയ്വ്സ്കിയോട് ഡോക്ടറായ അച്ഛനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു. ഈ കുട്ടി ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ കളിക്കൂട്ടുകാരി കൂടെ ആയിരുന്നു. അച്ഛൻ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ബ്ലീഡിങ്ങ് കാരണം കുട്ടി മരിച്ചിരുന്നു. ഈ സംഭവം ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പാട് സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. വയസ്സായ ആണും വയസ്സു കുറഞ്ഞ പെണ്ണുമായുള്ള സ്ത്രീപുരുഷബന്ധം ദൊസ്റ്റൊയോവ്സ്കിയുടെ കാരമസോവ് ബ്രദേഴ്സ്, ദ ഡെവിൾസ് തുടങ്ങിയ നോവലുകളിൽ കാണാം. അന്നയുമായുള്ള സ്വന്തം ബന്ധവും ഏകദേശം അതു തന്നെ എന്നതും കാണാം.

അന്നയാണ് ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ കടഭാരങ്ങളിലിൻ നിന്നും കരകയറ്റിയതും ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണവും വിറ്റുവരവും എല്ലാം നോക്കിയിരുന്നതും. 1871ൽ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി ചൂതാട്ടം എന്ന തന്റെ അടക്കാൻ വയ്യാത്ത ഹോബി ഉപേക്ഷിച്ചു. ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കി 1881ൽ മരിച്ചപ്പോൾ അന്നയ്ക്ക് 35 വയസ്സ്.

04 ഒക്റ്റോബറ്റ് 1866ൽ അന്ന ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ സ്റ്റെനോഗ്രാഫർ ആയി ജോലിയ്ക്ക് ചേർന്നു. 15 ഫെബ്രുവരി 1867 വിവാഹം കഴിച്ചു. 9 ജൂൺ 1918, 71ആം വയസ്സിൽ അന്ന മരിച്ചു.

ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ അവസാന പതിനാലു പതിനഞ്ചുകൊല്ലങ്ങൾ മാത്രമേ അന്ന ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷവും അന്ന വിവാഹം കഴിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി പലതും ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

എമിഗ്രന്റ് എഗൈൻസ്റ്റ് ഔർ വിൽ എന്ന സ്ഥിതിയാകുമെന്ന കാരണത്താൽ അവർ വിവാഹശേഷമുള്ള യൂറോപ്യൻ വാസത്തിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വന്നു എന്ന് അന്ന, ഡയറിയിൽ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നു. വിവാഹശേഷം യൂറോപ്പിൽ നിന്നും തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ ഇരുപത്തിയയ്യായിരം റൂബിൾ കടവും കയ്യിൽ അറുപത് റൂബിളും രണ്ട് ട്രങ്ക് പെട്ടികളും എന്ന് അന്ന.

എമിലി അപ്പോഴേക്കും സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ പഠിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ പാവേൽ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല

25000 റുബിൾ കടത്തിൽ ഏകദേശം 3-4 ആയിരമേ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടേതായി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ബാക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ പത്രവും മാഗസിൻ പ്രവർത്തനവും ആയി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അതിലേറെ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവർ ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ പറ്റിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കി മനുഷ്യരുടെ സത്യസന്ധതയിൽ അവിശ്വാസം രേഖപ്പെടുത്താത്തതിനാൽ എല്ലാം ഏറ്റെടുത്തു. അന്ന തന്റെ ഡയറിക്കുറുപ്പുകളിൽ പറയുന്നത് ഭൂരിഭാഗം കടവും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ പറ്റിച്ചവർ ആണെന്നാണ്. തെളിവുകളും പറയുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ വിവാഹശേഷമുള്ള പതിമൂന്ന് വർഷവും കടം വീട്ടാനായി ജീവിച്ചു എന്നാണ് അന്ന എഴുതുന്നത്. പൂർണ്ണതൃപ്തിയായ ഒരു നോവലും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി എഴുതിയിട്ടല്ല എന്നും അതിനു കാരണം ഇത്തരം കടങ്ങൾ ആണെന്നും അന്ന എഴുതുന്നു. അന്നയുടെ വിവാഹജീവിതം മുഴുവൻ അന്ന അറിയാത്ത,കാണാത്ത, ഭർതൃസഹോദരന്റെ കടം വീട്ടാനായി കഴിച്ചു കൂട്ടി എന്നാണ് അന്ന ഡയറിയിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അതില്ലായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എത്ര മനോഹരമായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതം എത്രമനോഹരമായ നോവലുകൾ ഇനിയും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി പൂർണ്ണതൃപ്തനായി എഴുതുമായിരുന്നു എന്ന് അന്ന നിരാശപ്പെടുന്നു.

ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയ്ക്ക് പ്രാക്റ്റിക്കൽ ജീവിതത്തെ പറ്റി ഒന്നും അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നു. ആരേയും വിശ്വസിക്കും. താൻ പറ്റിക്കപ്പെടും എന്ന് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല. അന്ന ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്തിയതോടെ അന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാക്റ്റിക്കൽ ജീവിതത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു. അതോടെ അദ്ദേഹം സ്വതന്ത്രനുമായി.

ടോൾസ്റ്റോയ് പോലെ ഉള്ള മറ്റ് റഷ്യൻ എഴുത്തുകാർ വായിൽ വെള്ളിക്കരണ്ടിയുമായി ജനിച്ചവർ എങ്കിൽ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി ഒരു ബിലോ മിഡിൾക്ലാസ്സ് ഫാമിലിയിൽ ജനിച്ചവൻ ആയിരുന്നു. അച്ഛൻ പിശുക്കനെങ്കിലും അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വായനാശീലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ വായനാശീലം ആണ് തന്റെ ഭാവനയെ വളർത്തിയത് എന്ന് ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി പറയാറുണ്ട്.

ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയ്ക്ക് എന്ത് ഇല്ലായ്മ ഉണ്ടോ അതായിരുന്നു അന്നയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ചിലപ്പോൾ അതിൽ കൂടുതൽ. പ്രാക്റ്റിക്കലായ ഒരു ജീവിതം എന്ന ഔട്ട്ലുക്കും അതോടൊപ്പം സ്നേഹം എന്നത് ഐഡിയൽ ചിന്തയും മാത്രമല്ല അവനവനെ പോലെ മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനും സ്വയം ഇടിച്ച് താഴ്ത്താതിരിക്കാനും അന്നയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അന്നയും ഒരു സമ്പന്ന കുടുംബത്തിൽ ഒന്നുമല്ല പിറന്നത്. അന്നയുടെ അമ്മയുടെ വീട് വിറ്റ് ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ കടത്തിൽ ചിലത് തീർക്കാം എന്ന് വെച്ച് യൂറോപ്പിൽ നിന്നും മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ദുരനുഭവം അന്ന ഡയറിയിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

ആൽക്കഹോളിസം, റഷ്യപോലെ ഒരു തണുപ്പ് രാജ്യത്ത് ആൽക്കഹോളിസം അത്ര വലിയ അസന്മാർഗിക പ്രവൃത്തി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.

ഫ്യുദയോർ വേശ്യാവൃത്തി ചെയ്തതായി അറിയില്ല വായിച്ചില്ല. അസന്മാർഗി എന്നവാക്ക് ചൂതുകളിക്കാരനും കള്ളുകുടിക്കാരനും ഒക്കെ ആവാലൊ. കൂട്ടത്തിൽ വ്യഭിചാരിയ്ക്കും ആകാലൊ. ആ വാക്കുതന്നെ മലയാളിയുടെ സദാചാരബോധത്തെ ആണ് കാണിക്കുന്നത്.

അന്യരുടെ ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് ടോൽസ്റ്റോയുടെ കൃതികളിലും കാണാം.അന്ന കരേനിന.

വേശ്യകളെ പറ്റി നല്ലതു പറയുന്നു ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി.
Pure good and pure evil. In evil also there is God. ഇത് പലപ്പോഴും മിൽടൺ പാരഡൈസ് ലോസ്റ്റ് നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും.

മിൽടൺ 1652l പാരഡൈസ് ലോസ്റ്റ് എഴുതുമ്പൊ മുഴുവനും അന്ധനായിരുന്നു. അതിനാൽ ഡിക്റ്റേറ്റ് ചെയ്യുകയാണുണ്ടായത്. ആദ്യഭാര്യ മരിച്ചതിന്റെ ദുഃഖവും വൈകാരികപ്രശ്നങ്ങളും ഗൗട്ട് എന്ന അസുഖവും എല്ലാം ജോൺ മിൽടണേയും അലട്ടിയിരുന്നു. മകളുടെ മരണവും. Better to reign in hell than serve in heaven എന്നാണു ലൂസിഫർ പറയുന്നത്. ലൂസിഫർ എന്ന സാത്താൻ സ്വർഗത്തിലെ Arch-Angel ആയിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വലം കൈ. Free will തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അതുപയോഗിച്ചതിനാലാണല്ലൊ സാത്താൻ ആദത്തിനോടും ഈവിനോടും പറയുന്നത്. ഈ ഫ്രീ വിൽ കാരണമുണ്ടാകുന്ന inner conflicts ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ പല കഥാപാത്രങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ ജീവിതത്തിലും കാണാൻ പറ്റും. 

വേശ്യാവൃത്തിയെ പറ്റി
Richard Stites എന്ന ആൾ ഡോസ്റ്റോയോവ്സ്കി/റഷ്യൻ പണ്ഡിതൻ, പറയുന്നത് അക്കാലത്ത് വ്യവസായവിപ്ലവം നടന്നിരുന്ന കാലത്ത് പ്രോസ്റ്റിട്യൂഷൻ റഷ്യയിൽ സർവ്വസാധാരണം ആയിരുന്നു. അതിനു കാരണം നഗരവൽക്കരണവും. Necessry evil എന്നാണ് വേശ്യാവൃത്തിയെ പറ്റി അന്നത്തെ റഷ്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ ബോദ്ധ്യം.

1843ൽ എമ്പറർ നിക്കോളാസ് ഒന്നാമൻ വേശ്യാവൃത്തിയെ നിയമവിധേയമാക്കി ഒരു നിയമം കൊണ്ട് വന്നു. 

St petersburg grew 20% between 1853 and 1867, while entire population had comparitively grown by only 6%. 

ജിപ്സീസ് എന്ന ഒരിടത്തും നിൽക്കാത്ത ഒരു ജനത അന്നു അക്കാലത്തും ആ റഷ്യയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് കാരമസോവ് ബ്രദേഴ്സ് വായിച്ചവർക്ക് അറിയാം.

വേശ്യകളെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാൻ ധാരാളം ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു. മാത്രമല്ല വിശുദ്ധ വേശ്യകളെ ചിത്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് അക്കാലത്തെ ധാരാളം സാഹിത്യകൃതികൾ വന്നിരുന്നു. 1863ൽ നിക്കോളായി ചെർണിഷേവ്സ്കിയുടെ വാട്ട് ഈ റ്റു ബി ഡൺ? എന്ന നോവൽ ഉദാഹരണം. 

ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി വിക്റ്റർ ഹ്യൂഗോയുടെ ഒരു ആരാധകൻ ആയിരുന്നു എന്ന് ജോസഫ് ഫ്രാങ്ക്, ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ ജീവചരിത്രകാരൻ പറയുന്നു. ഹ്യൂഗോയുടെ സോഷ്യൽ ഹ്യുമാനിറ്റേറിയനിസം ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. പുഷ്കിൻ ആയിരുന്നു മറ്റൊരു ഫേവറൈറ്റ് റൈറ്റർ. ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയുടെ എഴുത്തിനെ പലരും ഗോഗോളിന്റെ എഴുത്തുമായി താരതമ്യം ചെയ്തിരുന്നു. 

ക്രിസ്ത്യാനിറ്റിയിൽ  അഗാധമായ വിശാസം ഉള്ള ആളായിരുന്നു ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി. (മറ്റുള്ളവരെ) സ്നേഹം കൊണ്ട് ഉണർത്താം എന്നും അപഥസഞ്ചാരത്തിൽ നിന്നും മാറ്റാം എന്നും ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഈ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനം പല കഥാപാത്രങ്ങളിലും കാണാം. ഉദാ:സോണിയ, ക്രൈം ആന്റ് പണിഷ്മെന്റ്.

ഭരണാധികാരികളുടെ സെൻസർഷിപ്പ് നിയമം കാരണം ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയ്ക്ക് പലതും അതിനനുസരിച്ച് എഴുതേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് ദ ഡൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി ആർക്കൈവ്സ് എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. 

ദൈവഭയമുള്ള ആളും എന്നാൽ പലപ്പോഴും ചെകുത്താന്റെ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നവനുമായ ദോസ്റ്റോയോവ്സ്കി ഒരു മനുഷ്യസ്നേഹി ആയിരുന്നു. കാരുണ്യവാനും ദയാവായ്പും ഉള്ള ആളും ആയിരുന്നു. അന്യരുടെ ദുഃഖം കണ്ടറിയാനും സഹായിക്കാനും ഇഷ്ടമുള്ള ആളും ആയിരുന്നു. എന്നാലും ഇടയ്ക്ക് മുൻകോപവും ചൂതുകളി ഭ്രമവും എല്ലാം കൊണ്ട് ഒരു ചെകുത്താൻ സ്വഭാവവും ഉള്ളവനായിരുന്നു. അതിനാൽ മനുഷ്യസ്നേഹിയായ ചെകുത്താൻ എന്ന് പറയാം അദ്ദേഹത്തെ. അതുതന്നെ ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല കഥാപാത്രങ്ങളിലും കാണുന്നതും. അതുതന്നെ ആണ് ജോൺ മിൽട്ടൺ ന്റെ പാരഡൈസ് ലോസ്റ്റിലെ ലൂസിഫറിനെ ഓർമ്മിക്കാൻ എനിക്ക് കാരണവും. 

സ്വകാര്യകുറിപ്പ് :-
എന്റെ കാര്യം വെച്ച് നോക്കുമ്പൊ എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഈ ടൈറ്റിൽ കണ്ട് ഓർമ്മ വന്നത്, IN RETURN:JUST 2 WEBSITES AND A MOBILE APPLICATION എന്നാ, അൽപ്പം നീണ്ടുപോയി. ആയതിനാൽ, IN RETURN: JUST A MOBILE APPLICATION എന്നാക്കി ചുരുക്കി. --ഇത് പറഞ്ഞത് തികച്ചും സ്വകാര്യം. ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി പെരുമ്പടവത്തിനു ആ നോവൽ എഴുതുമ്പോൾ എന്തായിരുന്നുവോ അത് പോലെ ആണ് അന്നും ഇന്നും എനിക്ക് കഥകളി എന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതാണ്. കഥകളി ഇഷ്റ്റമില്ലാത്തവർക്ക്, കഥകളി ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കി-പെരുമ്പടവം ബന്ധത്തിലൂടെ, ഞാൻ കാണിച്ച് തന്നതാ.. ക്ഷമീ. പിന്നെ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ പറ്റി മറ്റൊന്ന് കൂടെ, എന്റെ ഓർമ്മ അനുഭവം. :- പണ്ട് ബോംബെയിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ ദിവസവും ധാരാളം തീവണ്ടിയാത്ര വേണ്ടിവരുമായിരുന്നു. അന്ന് ഒരു പുസ്തകം ന്യൂസ് പേപ്പർ ഒക്കെ കയ്യിൽ ഈ യാത്രയിൽ വായിക്കാനായി കയ്യിൽ പിടിയ്ക്കും. എനിക്ക് ഹിന്ദി അറിയില്ല സംസാരിക്കാൻ. ഇംഗ്ലീഷ് മനസ്സിലാകും. പക്ഷെ അത്ര ഫ്ലുവന്റ് ആയി പറയാൻ അറിയില്ല. എഴുതാൻ പറ്റും. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് ബോംബെ എത്തിയ കാലം. ആ സമയം ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ കോഴ്സ്നു ചേരാൻ പ്രസിദ്ധമായ NIITയിലെക്ക് യാത്ര. അന്ന് യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിൽ ഒന്നും കമ്പ്യൂട്ടർ പഠന വിഷയം അല്ല. എൻ ഐ ഐ ടി ഡാറ്റാമറ്റിക്സ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് പ്രൈവറ്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടുകൾ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. അതിൽ ചേരാൻ പോകുമ്പോ റസ്കോൾനികോഫ് ആയിരുന്നു എന്റെ കൂടെ. എൻ.ഐ.ഐ.ടി ഓഫീസിലെത്തി, അവിടത്തെ സ്ത്രീ ഓഫീസ് സ്റ്റാഫ് എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചു. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ തീവണ്ടി യാത്രകഴിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ കൂടെ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടാണ്. ഓഫീസിൽ എത്തി. ലിഫ്റ്റിൽ രണ്ട് മൂന്ന് തവണ കേറി ഇറങ്ങി. അപ്പോഴും ഇത് വായിക്കുക തന്നെ. അവസാനം ലിഫ്റ്റ് ഓപ്പറേറ്റർ എവിറ്റെ ഇറങ്ങണം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ എൻ ഐ ഐടിയിലേക്ക് പോണം എന്ന് പറഞ്ഞു. അവിടെ അവരുടെ ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോൾ റാസ്കൾനിക്കോഫ് പനിപിടിച്ച് പിച്ചും പേയും സ്വപ്നം കണ്ട് പറയുന്നു. എനിക്ക് ആകെ ഞാൻ എവിടെ എത്തി എന്ന് ഒരു ബോധവുമില്ല എന്തിനാ വന്നത് എന്നും ബോധം ഇല്ല. അത്ര വിഭ്രാന്തിയിലായിരുന്നു ഞാനും. അന്ന് അവിടെ നിന്ന് മടങ്ങി. അതോടെ ദൊസ്റ്റോയോവ്സ്കിയെ വായിക്കില്ല ഇനി ഞാൻ എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അതിനു മുന്നേ കാരമസോവ് ബ്രദേഴ്സ് ഒക്കെ വായിച്ചിരുന്നു. ഇത് വായിച്ചിരുന്നില്ല. ഇഡിയസ്റ്റും വായിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാലും ആ റസ്കോൾനിക്കോഫ് അത് പോലെ ഒരാൾ.... കൂടുതൽ പറയാൻ ഇല്ല. :) :) :)

Friday, July 07, 2017

എഴുത്തമ്മമ്മാർ - ഗീത. കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് പ്രസിദ്ധീകരണം

കണ്ണിമാങ്ങ കരിങ്കാളന്‍
കനലില്‍ ചുട്ടപപ്പടം
കാച്യമോരും തരുന്നാകില്‍
കണാമൂണിന്‍റെ വൈഭവം

ഇതിന്റെ എന്റെ എനിക്ക് അറിയാവുന്നത് കേട്ട ഓർമ്മ ഇങ്ങനെ ആണ്:

കണ്ണിമാങ്ങ കരിങ്കാളൻ
കനലിൽ ചുട്ട പപ്പടം
കാച്ചിയ മോരും ഉണ്ടെങ്കിൽ
കാണാം ഊണിന്റെ വൈഭവം

ഇതിലിപ്പൊ കനലിൽ ചുട്ട പപ്പടത്തിനു പകരം

കനലിൽ ചുട്ട ചിക്കനും

അതായത്

കണ്ണിമാങ്ങ കരിങ്കാളൻ
കനലനിൽ ചുട്ട ചിക്കനും
കാച്ചിയ മോരും ഉണ്ടെങ്കിൽ
കാണാം ഊണിന്റെ വൈഭവം!

എന്ന് ആരുമെഴുതാത്തത് എന്താ?

ഇങ്ങനെ ചുഴിഞ്ഞ് ആലോചിക്കുമ്പോൾ, അല്ല ഈ കണ്ണിമാങ്ങ കുട്ടികൾ വീഴുമ്പൊ പെറുക്കി കൊണ്ട് വന്ന് തരും കാളൻ അമ്മ വെയ്ക്കും പപ്പടം ചുടുന്നതും അമ്മ ചിക്കൻ കനലിൽ വേവിയ്ക്കുന്നതും അമ്മ, കാച്ചിയ മോരു അമ്മ അല്ലാതെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയാൽ, മോരു ഞാൻ കാച്ചിയാൽ അത് പകരും.. അത് ഒന്നിനും വയ്യാതെ ആകും. ആകെ അമ്മ തന്നെ ശരണം!

അങ്ങനെ ആ അമ്മ പിന്നെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്? അല്ല അമ്മ പലതും പറയും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല ഒന്നും. അമ്മ എനിക്ക് ദോശ ഉണ്ടാക്കി തരുമ്പൊ വിജനേ ബത ചൊല്ലുന്നതും അമ്മ അതിന്റെ അർത്ഥവും മറ്റും പറഞ്ഞ് തരുന്നതും അർത്ഥത്തിനേക്കാൾ അധികം അമ്മ അത് ചൊല്ലുന്നത് കേട്ടാ ദോശ എന്നത് എനിക്ക് വികാരം ആകുന്നത്. അമ്മ പറയും പണ്ട് ഞാൻ കുമരനല്ലൂർ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പൊ, ഒരു മലയാളം മാഷ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ആണ് ഇത് പഠിപ്പിച്ചത്. ഇത് നളന്റെ ഒരു വിചാരം ആണ്. എന്നൊക്കെ പറയുന്ന അമ്മ, എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്താ കുട്ടി.

അമ്മ ഇപ്പോഴും പറയും പാടും. പക്ഷെ അമ്മയുടെ വിചാരങ്ങൾ ആരാ പാടിയത്? ആരാ എഴുതീത്? അങ്ങനെ മലയാളത്തിലെ എഴുത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ അതിരസകരം തന്നെ. പല സ്ത്രീ എഴുത്തുകാരും അന്ന് അവരെഴുതിയതൊക്കെ ആണുങ്ങളുടെ പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇന്നും അങ്ങനേയാ അറിയപ്പെടുന്നത്.

അമ്മയും ചിക്കനും അന്നു നമ്മുടെ അമ്മമലയാളത്തിൽ വേണ്ടായിരുന്നു. അത് നിഷിദ്ധമായിരുന്നു!!!!!

ചിക്കനെ പറ്റി ഒരു ശ്ലോകം, എനിക്കിന്നും അമ്മമാർ എഴുതിയത് അറിയില്ല. മറ്റ് എഴുത്തും. ദേ ചുട്ട കോഴീന്റെ മണം എന്ന് രേവതി പറയുന്നതല്ലാതെ. :)

ബാക്ക് റ്റു പഴേ എഴുത്ത്. സ്ത്രീ എഴുത്ത്, മലയാളത്തിൽ.. അതിന്റെ ചരിത്രം ആണ് എഴുത്തമ്മമാർ എന്ന ഗീതയുടെ പുസ്തകം.

ഉള്ളൂരിന്റെ സാഹിത്യചരിത്രവും, കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയുടെ ഐതിഹ്യമാലയും, കെ.പി.എസ് മേനോന്റെ കഥകളി രംഗവും ഒക്കെ ആണ് നമുക്ക് ചരിത്രപുസ്തകങ്ങൾ ആയി വിശദമായുള്ളവ. ഐതിഹ്യമാല പേരുപോലെ തന്നെ. മറ്റ് രണ്ടെണ്ണത്തിലും ചരിത്രം ഉണ്ട്. പക്ഷെ അത് അങ്ങിനെ ആണോ എന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ ആധികാരികമായി പറയാൻ ആർക്കും പറ്റില്ല എന്നാ എന്റെ ഒരു ദ്..

ഉള്ളൂരിന്റെ സാഹിത്യചരിത്രം അൽപ്പം കൂടെ റിലയബിൾ ആണ് എങ്കിലും അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന പല ഊഹങ്ങൾ, അതായത് പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവ് ഇല്ല. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറ്റമല്ല. ആരും തെളിവ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നതാ. അതാ നമ്മടെ ചരിത്രസങ്കൽപ്പം. കഥകളിരംഗം, അനവധി പേർക്ക് കത്തുകുത്തുകൾ അയച്ച്, അനവധിപേരുമായി സംഭാഷണം ചെയ്ത് റിസർച്ച് ചെയ്ത് ആണ് കെ.പി.എസ് മേനോൻ എഴുതിയത്. അതിനാൽ രണ്ടും നമുക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവ തന്നെ. ഐതിഹ്യമാല, പേരുകൊണ്ടു തന്നെ സൂചിപ്പിച്ചു. അതും ചെറുതല്ല.

മനോരമതമ്പുരാട്ടിയെ പറ്റി ഉള്ളൂർ പറയുന്നുണ്ട്. മനോരമ എന്ന ആ പേരുതന്നെ സംശയം എന്ന് കൃത്യമായി പറയുന്നു. ഉള്ളൂരിന്റെ സാഹിത്യചരിത്രം ഒന്ന് ഗൂഗിൾ ചെയ്താൽ സായാഹ്ന ചെയ്തത് കൃത്യമായി കിട്ടും. എനിക്ക് ലിങ്ക് തരണ്ട കാര്യം ഇല്ല.

ലീല ഓം ചേരിയുടെ ‘അഭിനയസംഗീതം’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ കുഞ്ഞിക്കുട്ടി തങ്കച്ചി എഴുതിയ ചില കൃതികൾ ഉണ്ട്.

മലയാള നാടകത്തിന് ചരിത്രമുണ്ടാവുന്നതിന്റെ പിറ്റേവര്‍ഷം തോട്ടക്കാട്ട് ഇക്കാവമ്മ, കുഞ്ഞിക്കുട്ടി തങ്കച്ചി എന്നീ പ്രതിഭാശാലികളായ സ്ത്രീകള്‍ യഥാക്രമം 'സുഭദ്രാര്‍ജുന'മെന്നും 'അജ്ഞാതവാസ'മെന്നും പേരായ നാടകമെഴുതിയെന്ന് ഏതു ചരിത്രത്തിലാണുള്ളത്? എന്ന് സജിത മഠത്തിൽ മലയാളനാടക സ്ത്രീചരിത്രം എന്ന മാതൃഭൂമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകത്തിൽ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. (സജിതയുടെ ഈ പുസ്തകം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. നെറ്റിൽ തപ്പിയപ്പോൾ കിട്ടിയ വിവരം ആണ്.)

കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോവിലകത്തെ കൊച്ചിക്കാവ് തമ്പുരാട്ടി
ഇക്കുവമ്മത്തമ്പുരാന്‍, പൂരംതിരുന്നാള്‍ അമ്മത്തമ്പുരാന്‍ എന്നിങ്ങനെ സവര്‍ണരും സുചരിതകളുമായ സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് കെ.നാരായണമേനോന്‍ 'സുചരിത'കളുടെ അവതാരികയില്‍ പറയുന്നുണ്ട്.  (ഈ പുസ്തകവും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. നെറ്റിലെ വിവരം ആണ്.)


മലയാള സ്ത്രീ എഴുത്തിന്റെ ചരിത്രം(സംഗ്രഹം) ഡാലി ഡേവിസിന്റെ ബ്ലോഗിൽ നിന്നും ക്വോട്ട്:-

കോഴിക്കോടു് കിഴക്കേകോവിലകത്തെ മനോരമ തമ്പുരാട്ടി (1760-1828)യായിരുന്നിരിക്കണം കേരളത്തിലെ ആദ്യ സ്ത്രീ എഴുത്തുകാരി. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വ്യാകരണ ഉള്ളടക്കത്തിലുള്ള സംസ്കൃതശ്ലോകങ്ങളാണു് അവര്‍ എഴുതിയുരുന്നതു്. പത്തൊന്‍പതാം നൂ‍റ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന കിളിമാനൂര്‍ ഉമാദേവി തമ്പുരാട്ടി (1797-1836), അംബാദേവി തമ്പുരാട്ടി (1802-1837)എന്നിവര്‍ ഓട്ടന്‍ തുള്ളലും ചില ദൈവസ്തുതികളും രചിച്ചിരുന്നു. കേരള സാഹിത്യ ചരിത്രം എഴുതിയ ഉള്ളൂരിന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഇരയിമ്മന്‍ തമ്പിയുടെ മകളായ കുഞ്ഞിക്കുട്ടി തങ്കച്ചിയാണു് (1820-1904)മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ കവയിത്രി. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സ്ത്രീ നാടകകൃത്തും കുഞ്ഞിക്കുട്ടി തങ്കച്ചിയാണു്. നാടകം അജ്ഞാതവാസം.

ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ അധികവും എഴുതിയിരുന്നതു് രാജകുടുംബത്തിലുള്ള സംസ്കൃതം പഠിച്ച സ്ത്രീകളാണു്. സുഭദ്ര എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇക്കുവമ്മ തമ്പുരാട്ടി (1844-1921) കൊച്ചി രാജകുടുംബാംഗമായിരുന്നു. ആറു് സംസ്കൃത കൃതികളും പതിനൊന്നു് മലയാള കവിതകളും അവര്‍ രചിച്ചീട്ടുണ്ടു്. തിരുവിതാം രാജകുടുംബത്തിലെ നാഗര്‍കോവില്‍ തങ്കച്ചി (1939-1909) ധാരാളം കൈക്കൊട്ടിപ്പാട്ടുകള്‍ എഴുതിയിരുന്നു. കേരള വര്‍മ്മ വലിയ കോയിത്തമ്പുരാന്റെ പത്നി റാണി ലക്ഷ്മീബായി (1848-) സംഗീതത്തിലും സാഹിത്യത്തിലും വിദുഷി ആയിരുന്നു.പലസ്തോത്രങ്ങളും കൈകൊട്ടിക്കളിപ്പാട്ടുകളും വാതില്‍തുറപ്പാട്ടുകളും ശാകുന്തളം എന്ന തമിഴ്പാട്ടും വിരഹിണീപ്രലാപം എന്ന കൃതിയും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ സേതുതമ്പുരാട്ടി സുകുമാര കവിയുടെ ശ്രീകൃഷ്ണ വിലാസം ഭാഷാകൃഷ്ണവിലാസം എന്നപേരില്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടു്. (ജീവിതകാലം അറിയില്ല)

രണ്ടാം തലമുറയിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധയായ എഴുത്തുകാരിയാണു് സുഭദ്രാര്‍ജ്ജുനം നാടകം എഴുതിയ തോട്ടാക്കാട്ടു് ഇക്കാവമ്മ (1864-). സാമൂഹത്തില്‍ സ്ത്രീതുല്യതയ്ക്കു വേണ്ടി ആദ്യം എഴുത്തിലൂടെ ആവശ്യപ്പെട്ടതു് ഇക്കാവമ്മയായിരിക്കണം. കൃതികള്‍ സുഭ്രാര്‍ജ്ജുനം, നളചരിതം (നാടകം),സന്മാര്‍ഗ്ഗോപദേശം (തുള്ളല്‍)കുറത്തിപ്പാട്ടു്, കല്‍ക്കി പുരാണം. (തോട്ടക്കാട്ടു് ഇക്കാവമ്മയുടെ മകളാണു് കൊച്ചി നിയമസഭയിലെ ആദ്യ വനിതാ അംഗവും മന്നത്തു് പദ്മനാഭന്റെ ഭാര്യയുമായ തോട്ടക്കാട്ടു് മാധവിയമ്മ)

ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം വീട്ടിലിരുന്നു ചെയ്തിരുന്ന ഭാഷാപഠനങ്ങളായിരുന്നു. സംസ്കൃത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ സ്വാധീനം മൂലം ആദ്യകാല സ്ത്രീഎഴുത്തുകള്‍ പദ്യങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. പാശ്ചാത്യവിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയതിനു് ശേഷമാണു് സ്ത്രീ എഴുത്തുകാര്‍ ഗദ്യത്തിലേക്കു് തിരിഞ്ഞതു്. ആദ്യ ഗദ്യം എഴുതിയതു് ആദ്യകാല സ്ത്രീ ബിരുദധാരിയായ അമ്പാടി കാര്‍ത്യായനി അമ്മയാണു് (1895-1990). ചെറുകഥകളുടെ സമാഹാരമായ തരംഗവിഹാരം, പഞ്ചതന്ത്രകഥകളുടെ പുനരാഖ്യാനം, സമൂഹത്തില്‍ സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനത്തെ കുറിച്ചുള്ള പുരോഗമന ലേഖനങ്ങള്‍ എന്നിവയെല്ലാം കാര്‍ത്യായനി അമ്മയുടെ കൃതികളില്‍ പെടുന്നു. ആദ്യത്തെ ലേഖനമെഴുത്തുകാരിയും കാര്‍ത്യായനി അമ്മയാണു്. (കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ രണ്ടാമത്തെ വൈസ് പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്നു കാര്‍ത്യായനി അമ്മ)
http://kalluslate.blogspot.com/2008/05/blog-post.html ഡാലി ഡേവിസ്

ബാക്ക് റ്റു ഗീതയുടെ “എഴുത്തമ്മമാർ” എന്ന പുസ്തകത്തിലേക്ക്..
പുസ്തകം കേരളഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഡിസംബർ 2014ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. വില 200 രൂപ. നല്ല പ്രിന്റിങ്ങ് നല്ല ബൈന്റിങ്ങ്.

പന്ത്രണ്ട് ലേഖനങ്ങൾ ഗീതയുടേതല്ലാതെ, അനുബന്ധമായി കുഞ്ഞുലക്ഷ്മി അമ്മ, ഭാഗീരഥി അമ്മ, ലക്ഷ്മി അമ്മ, അമ്പാടി കാർത്ത്യായനി അമ്മ, തെക്കെക്കുന്നത്ത് കല്യാണിക്കുട്ടി അമ്മ എന്നിവരുടെ ലേഖനങ്ങളും ഉണ്ട്. അതിനു ശേഷം പദസൂചി കൂടാതെ, എഴുത്തമ്മമ്മാരുടെ ഒരു ഫോട്ടോ ആൽബവും ഉണ്ട്.

ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഇപ്പോൾ ഇറക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ എല്ലാൻ നല്ല കട്ടി കവറോടെ നല്ല ബൈന്റിങ്ങോടെ ആയതിനാൽ ലൈബ്രറിയ്ക്ക് ഒരു മുതൽക്കൂട്ട് തന്നെ.